
سالروز ولادت حضرت فاطمه زهرا
روز زن و روز مادر
را تبريك عرض مي كنم .

سالروز ولادت حضرت فاطمه زهرا
روز زن و روز مادر
را تبريك عرض مي كنم .
در جايي خواندم :
(( بزرگترين داروي خشم
صبر و درنگ است . )) . سه نه كا
زندگی،جیره ی مختصری است!
مثل یک فنجان چای
و کنارش، عشق است؛
مثل یک حبه ی قند...
زندگی را با عشق
نوش جان باید کرد...
( ( متن پیامک یک دوست
نقل از وبلاگ پیوس) )
هميشه از تصاوير زيبا لذت مي برم .
اين عكس را از وب يكي از دوستان كپي كردم تا
تصويري زيبا تكثير گردد و ....

شايد گاهي از اين زيبايي ها را اينجا ببينيد.
اين تصوير را از وبلاگ يكي از دوستان تئاتري ساير استانها كپي كردم .
زيباست و معني دار .

درختي است تنها .
جاده اي كه پيچ و خم دارد .
فصل بهار است و گل و شكفتن .
درخت در كنار جا ده استوار است . سعي دارد سايه اي داشته باشد
براي كساني كه مرد اين راهند .
اما درخت تنها است .
و تو دوست من مي داني تنهايي چه سخت و غريب است.
براي دوستان هنرمند در بناب
براي دوستي ها و دوستي ها

چندي قبل ميهمان دوستان هنرمندم در شهر بناب بودم
و قول داده بودم كه در خصوص كارهاي جشنواره تئاتر
مطالبي را برايشان بيان كنم .
در اينجا مي خواهم يك بار ديگر نظر دوستان را به بيانيه داوران جلب نمايم و توضيحي در اين باره :
//////////////////////////////////
1-هیات داوران توجه گروه های اجرایی را هر چه بیشتر معطوف به
انتخاب بجا و کاربردی متون نمایشی می گرداند که چه بسا رکن
رکین کلیت زحمات اجرایی است.
2- هیات داوران ممارست ویژه در تحلیل چند جانبه متن را اعم از
برخورد اجتماعی، روانشناختی، فنون اجرایی و ... را اصل بلامنازع
کلیت هدفمند اجرا می داند.
3-هیات داوران توصیه اکید دارد، نحوه کارگردانی آثار، مبتنی بر
سبک و سیاق متن صورت پذیرفته و شیوه اجرایی متناسب با ذهنیت
نهفته در اثر طراحی گردد، که طبیعتاً گزینش مورد نظر بسته به
جنس، بافت، جغرافیا، فرهنگ و گونه نمایش متفاوت خواهد بود.
و سرآخر هیات داوران پیشنهاد تشکیل جلسات آموزشی در شاخه
های مختلف تئاتری را در رئوس اهداف خود قرار می دهد.
///////////////////////////////////////////////////
نكته اول . نمايشي در سالهاي دور اجرا داشتم و افتخار اينكه
استاد حكيم رابط حضور داشتند . بعد از اجرا استاد جمله
زيبايي فرمودند كه :
" كاخ اينچنين زيبايي را روي حباب چرا بنا كردي "
مطلب ديگري نيز در اين زمينه از كوروساوا نقل كنم كه بي
ترديد مرد بزرگي است در عرصه كارگرداني . مي فرمايد:
" ... اگر فيلمنامه در جه يكي در دست كارگردان درجه 3 هم
قرار بگيرد نتيجه فيلك قابل قبولي خواهد بود اما اگر كارگردان
درجه يكي فيلمنامه درجه 3اي را بخواهد كار كند مشكلات
زيادي خواهد داشت و فيلم ضعيفي در كارنامه او خواهد
بود ..... "
خب نكته اينجاست كارگردان در زمان انتخاب متن نمايشي به
واقع برنده يا بازنده مي شود . نمايشنامه ضعيف همانند زمين
ناهموار باير و ضعيف است و تلاش روي زمين باير محصول
مناسبي را در بر نخواهد داشت . دو ستان عزيز من در بناب
اكثرا اين مشكل را دارند و بايد براي اين فكري بكنند. زيرا از
اين باب است كه اكثر تلاش و زحمتشان هدر مي رود .
نكته دوم . عدم تحليل درست متن نمايشي و حتي در برخي
موارد عدم خود تحليل است . بازيگري كه روي صحنه در
حركت و گفتار است نمي داند چه مي گويد/ چرا ميگويد/ از كجا
مي گويد / براي چه و كه مي گويد/ و...............................
و در نتيجه نخواهد دانست كه چگونه بگويد . شما اگر ندانيد
كه مثلا فلان مطلب را پيش فلان دوستتان چگونه بگوئيد آن
مطلب كارآيي نخواهد داشت .در گفتگوهايتان دقت كنيد يك
مطلب واحد را در پيش افراد مختلف با پايگاههاي مختلف
اجتماعي / سواد / نوع دوستي و ارتباط و........
آيا به يك شكل و با يك جمله بندي ابراز مي كنيد . قطعا. نه.
اين از تحليل شما بر ميخيزد براي ن مطلبي كه مال شماست .
براي يك نمايش هم از هرجهت تحليل نياز است براي
سخناني كه مربوط به ديگران است از قلم نويسنده .
تحليل داستان متن /تحليل ساختاري / تحليل اجتماعي / تحليل
شخصيتي و روانشناختي / تحليل روابط بين اشخاص / تحليل
جايگاه شخص در كليت اثر ... و بلاخره پيام اثر .
و همه اينها گامهاي اوليه كار است . پيش از آنكه كار عملي
تمرينات تئاتر شروع شود .
بازيگري كه بدون تحليل روي صحنه قدم مي زند زهر خند
تماشاگر آگاه را در بر دارد. نه چيز ديگر. او حتي قادر نيست
خود را قانع كند پس در مقابل تماشاگر كم خواهد آورد تماشاگر
او را باور نخواهد كرد و اين شكست او را رقم خواهد زد .
كارگردان چه . او اگر معناي جمله گفته شده توسط بازيگر را
نداند چگونه براي او حركت طراحي خواهد كرد .كارگردان اگر
تحليل كليت اثر را نداند چگونه فضاي كلي اثر را خواهد
ساخت . در خيلي از نمايشهاي شهرستاني متاسفانه اين فضا
سازي اتفاق نمي افتد و دليل آن همان عدم آگاهي كارگردان از
از چيزي است كه به آن اصل تحليل كل اثر مي توان گفت .
و نكته سوم هم باز از كارگرداني است . بناب بازيگران مستعد
و خوبي دارد .- انكار ناشدني – اما بي تعارف هنوز كارگرداني
خوب ونه ايده آل هنوز اتفاق نمي افتد .
دوستان هنرمند من در بناب گروه را جمع مي كنند كار را دست
مي گيرند تمرين و حفظ ديالوگ و حتي مديريت گروه ..اما كار
خلاقه ي تئاتر ؟؟!
بند سوم از بيانيه داوران به همين نكته اشاره دارد و نهفته در
خود اشاره دارد به بندهاي اول و دوم هم .
كارگردان بنابي نه در همه جا اما در بسياري موارد انتخاب
درستي انجام نمي دهد . وقتي متن در ست انتخاب نمي شود . و
كارگردان فاقد تحليل درست است پس بازيگر هم هر چند
توانمند / درست و بجا انتخاب نمي شود . در چنين وضعيتي
تكليف تماشاگر چيست . تكليف داور چيست . بازيگري هر چند
توانمند در صحنه اي غلط و در نقشي اشتباه رنج مي برد نه
لذت .و تماشاگر هم كه قاعدتا بايستي از نمايش لذت ببرد و
نمايش را دوست بدارد خستگي را از نمايش يادگار خواهد
داشت .
واما....
اين قصه سر دراز دارد .
اميدوارم امسال نمايشهايي در شان دوستانم در بناب ببينم.
خوشبختانه برنامه جشن ارديبهشت تئاتر خوب و مناسب برگزار شد.
اكثر دوستان بودند . و فضاي صميمي وبا صفايي بود.

خيلي از دوستان طي تماسهاي متعدد شادي خود را منتقل ويا از
طريق وب ابراز لطف كردند كه از همه ممنونم.
نكته اي كه بيشتر به برگزاري اين برنامه ترغيبم كرد .
بحث تلاش بيشتر براي امسال است . من به نوبه ي خود امسال تصميم دارم
تلاش كنم تا امسال تئاتر فضايي مطلوب در استان داشته باشد .
واميدوارم دوستان نيز در اين زمينه كمك كنند.
آغازگر فصل تئاتر امسال با برنامه
ارديبهشت تئاتر تبريز
بود .بلكه بتوان
بهشت تئاتر تبريز
را به نظاره نشست .
همت دوستان گره گشاست .
مراسم بزرگداشت روز جهاني تئاتر
در تبريز
روز يكشنبه اول ارديبهشت ماه در ساعت 17 در
مجتمع فرهنگي وهنري تبريز –
با همكاري اداره كل فرهنگ و ارشاد اسلامي
و انجمن نمايش برگزار خواهد شد .
اين مراسم براساس جشن سراسري
ارديبهشت تئاتر ايران هماهنگ شده و در طول
ارديبهشت ماه به ترتيب در استانهاي ديگر نيز اجرا
خواهد شد.
حضور در اين برنامه آزاد و موجب امتنان است .

بنظرم این اتفاق مهمی در عرصه تئاتر استانها خواهد بود / بعد از آن رکود دو ساله /.
امیدوارم .

باسمه تعالي
فراخوان بيستمين جشنواره تئاتر استان آذربايجان شرقي
اداره كل فرهنگ و ارشاد اسلامي آذربايجان شرقي با همكاري انجمن هنرهاي نمايش استان در راستاي سياست هاي فرهنگي هنري كشور به منظور كشف استعدادهاي خلاق، ايجاد بستري مناسب جهت رشد، هدايت و حمايت از گروههاي تئاتري با زمينه سازي براي جذب بيشتر مخاطب و اشاعه هنر نمايش و آگاهي افراد جامعه با زبان شيوا و بليغ نمايش بعنوان شاخص ترين زبان بيان عواطف و احساسات و انديشه هاي بشري بيستمين جشنواره تئاتر استان را در 3 بخش
مسابقه صحنه اي
- خياباني
- جنبي
برگزار مي كند.
*- شيوه برگزاري:
الف: آن دسته از گروههاي استان كه در فاصله زماني بهمن 1386 تا پايان شهريور 1387 نمايش هاي خود را با اجراي عموم گذاشته اند (حداقل پنج شب با تاييد انجمن هنرهاي نمايش - اداره فرهنگ و ارشاد اسلامي شهرستان اداره كل استان) و يا در جدول قطعي اجرا هستند مي توانند متقاضي حضور را در جشنواره تئاتر استان جهت انتخاب براي جشنواره تئاتر مناطق كشوري باشند.
ب: متقاضيان ديگر كه به هر دليل امكان اجراي عمومي تا تاريخ فوق را به دست نياورده اند با درخواست حضور در جشنواره لازم است متون پيشنهادي خود را تا تاريخ اعلام شده در فراخوان استان جهت مراحل بازخواني و ديگر مراحل انتخاب به دبيرخانه جشنواره تحويل نمايند.
تبصره: بديهي است چنانچه هر كدام از اين آثار تا پيش از جشنواره منطقه اي اجراي عمومي نداشته باشند در صورت پذيرش حضورشان در جشنواره منطقه اي منع قانوني خواهد داشت.
زمانبندي جشنواره:
1- مهلت ارسال متون نمايش تا 20 تير ماه 1387
2- اعلام نتايج بازخواني متون 10 مرداد 1387
3- مرحله بازبيني متون منتخب دهه اول شهريور 1387
4- زمان دقيق برگزاري جشنواره متعاقباً اعلام خواهد شد.
شرايط شركت
الف: بخش مسابقه صحنه اي
1- متون شركت كننده در اين بخش ايراني و موضوع آزاد است.
2- متون محلي يا برگرفته شده از ادبيات ملي - مذهبي- دفاع مقدس و انقلاب اسلامي و نيز توجه به مضامين اجتماعي فرهنگي و انساني از اولويت برخوردارند.
3- متون جديد از اولويت برخوردارند.
4- ارائه مجوز كتبي نويسنده و تكميل فرم درخواست شركت در جشنواره تئاتر استاني توسط كارگردان الزامي است)
5- لازم است گروههاي شركت كننده سه نسخه از متن نمايشنامه را بصورت تايپ شده به دبيرخانه جشنواره تئاتر تحويل يا ارسال نمايند.
ب: بخش خياباني
1- گروههاي شركت كننده در اين بخش مي توانند طرح نمايشي خود را در سه نسخه به همراه فرم تقاضانامه به دبيرخانه ارسال نمايند.
2- گروههاي شركت كننده در اين بخش در انتخاب موضوع آزادند همچنين آثار برگرفته از فرهنگ بومي محلي - ملي - مذهبي - دفاع مقدس و مضامين اجتماعي و انساني در اولويت خواهند بود.
ج: بخش جنبي
1- متون شركت كننده در اين بخش مي توانند ايراني يا خارجي باشند.
2- انتخاب موضوع آزاد است.
3- كارگردان بايستي سه نسخه از متن خود را به همراه فرم تقاضانامه شركت دبيرخانه جشنواره ارسال نمايد.
4- ارائه رضايت نامه نويسنده يا مترجم توسط كارگردان الزامي است.
انجمن هنرهاي نمايشي استان
.
دوستي گلايه كرده بود از ترجمه بيانيه روز جهاني تئاتر
وترجمه ديگري را خودش داشت كه پيشنهاد داد .و بسيار زيبا . از اين جهت هردو ترجمه را آوردم كه بيشتر استفاده كرده باشم.
از آقاي ناصر حسيني مهر بخاطر ترجمه و تذكرشان سپاسگزارم .واينك ترجمهء ايشان :
روز جهانی تئاتر گرامی باد!

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
متن پیام روز جهانی تئاتر توسط روبر لوپاژ Robert Lepage
27 مارس 2008 ـ 7 فروردین 1387
پیرامون خاستگاه هنر تئاتر، حدس و گمان های بی شمار وجود دارد، که از آن میان یکی بیش از بقیه ذهن مرا به خود مشغول می دارد: شیوه ی قصه پردازی:
شبی، در روزگارانی کهن، انسان هایی، در اندرون غاری، گرد آتش نشسته اند، گرما است و بیان «ماجراها» (ی شکار)، به ناگاه، کسی از آن میان برمی خیزد با این «اندیشه» که قصه ی خود را با پیکره ی خویش به تصویر کشد، تصویری بزرگتر از پیکر قهرمانان خود، سایه وار، در پرتوی شعله ها بر دیواره ی غار. و غارنشینان، حیرت زده از اين دیدار، دیدار سایه هایی تنومند یا حقیر، سرکوبگر یا سرکوب شده، آفریننده یا میرنده.
امروزه روز، نه شعله های آتش، که درخشش پروژوکتورها است، و نه دیواره های غار، بلکه امکانات صحنه ای است که جایگزین شده. این حکایت ـ بر خلاف نظر نابخردان ـ یادآور این نکته است که «تکنولوژی» از همان آغاز راه تئاتر حضور داشته است، نه به عنوان یک «خطر» بلکه به مثابه ی عنصری در برقراری ارتباط، که هنوز نیز همچنان هست.
رمز ماندگاری تئاتر به قابلیت این هنر وابسته است در ابداع انواع گونه گون ابتکارات صحنه ای و بیان تازه، که اگر جز این بود به راستی چگونه می توانست دگرگونی های عصر خویش را بازتاب دهد؟ چگونه می توانست نیکوترین تفاهم ها را در میان انسان ها گسترش دهد؟ چگونه، اگر خود آزادمنش نبود؟ چگونه می توانست در حل مشکلاتی نظیر تعصب، تحجر، انحصارطلبی و نژادپرستی به خود ببالد، بی آنکه خود همگرا و سازگار باشد؟
هنرمند باید برای بازتاب مجموعه ی دشواری های جهان، شیوه ها و امکانات تازه ای پیشنهاد کند، به هوشمندی و درایت تماشاگران متفکر اعتماد کند، به کسانی که توانایی تشخیص تصویر ـ سایه ی انسان ها را در برابر بازی ابدی نور و تاریکی دارا هستند.
این نیز حقیقتی است که بازی بیش از حد با آتش، خطرناک است، سوزاننده، و در عین حال روشنایی بخش و شگفت انگیز.
ترجمه از ناصر حسینی مهر
یک تصویر از تئاتر